నా డైరీ లో ఈ రోజు.. ఆ రోజు 21st , 22nd నవంబర్ ,

 నా డైరీ లో ఈ రోజు.. 

ఆ రోజు 21st నవంబర్ , ఈ రోజు ప్రయాణం కోసం చాల రోజులు క్రితం రిజర్వేషన్ చేసుకున్నాను , ఎందుకంటే మా అమ్మాయి డాన్స్ ప్రోగ్రాం 22 నవంబర్ శుక్రవారం నాడు.. మా బాస్ ని అడిగి సెలవు తీసుకున్నాను.. వర్క్ ని వారం రోజులు ముందు నుంచి ముగించుకుని వచ్చాను.. సో గురువారం మధ్యాహ్నం భోజనం చెస్ సాయంత్రం 6 ki ట్రైన్ అయితే బెంగళూరు లో 3 గంటలు ముందు బయలుదేరాలి . ట్రాఫిక్ ని మనం అంచనా వెయ్యలేము.. జస్ట్ నేను వెళ్లే టైం కి ట్రైన్ వచ్చేసింది.. 5 ని లో కదులుతుంది అంటే ట్రైన్ ఎక్కాను.. అదో పెద్ద challange ఇక్కడ.. సరే శుక్రవారం ఉదయం కి చేరుకున్నాను.  

ఎందుకంటే శుక్రవారం చాల tight షెడ్యూల్ పెట్టుకున్నాను  .  ఒక జాబ్ ఇంటర్వ్యూ ఉంది. మా అమ్మాయి డాన్స్ ప్రోగ్రాం ఉంది.. ఇంకా ఊర్లో చాల పనులు పెట్టుకున్నాను.. దానికి తోడు నాకు బండి లేదు.. అన్నిటికి ఆటో లేదా బైక్ బుక్ చేసుకుని వెళ్ళాలి.. 

ఇక ఇంటర్వ్యూ కి రెడీ అయ్యి ఫైనాన్సియల్ డిస్ట్రిక్ కి వెళ్ళాను.. HR తో ఫైనల్ రౌండ్ అని.. అక్కడికి వెళ్ళాక వాళ్ళు HR అండ్ HOD ఫైనాన్ల్ రౌండ్ ని పోస్టుపోన్ చేసారు.. చాల కోపం వచ్చింది.. ఎందుకంటే అంత రెడీ చేసుకుని , సమయం వెచ్చించి , సిద్ధం గా ఉంటె ఇలా ప్రోగ్రాం డిలే అయితే ఎవరికైనా కోపం వస్తుంది. 

అసలే నేను టైం ని calculate చేసుకునే వాడిని. ఇక మధ్యాహ్నం కి ఇంటికి రావడం అమ్మాయి డాన్స్ ప్రోగ్రాం కి రెడీ అవుతున్నాను..ఇంట్లో పరిస్థితి తెలుసు కదా ఎక్కడివి అక్కడే వస్తువులు పడేస్తాము.. చేసే వాళ్ళు ఉండరు.. మనది మనమే చేసుకోవాలి.. శ్రీ లతా కూడా అప్పుడే వచ్చింది. ఈ మధ్య పిల్లలు కూడా మన మాట వినే స్టేజి దాటిపోతున్నారు.. మొబైల్ కూడా వాళ్ళని వాళ్ళ చదువుని , సంస్కారాన్నై అన్నీ దూరం చేస్తున్నాయి.. మనం పని చెప్పినా ఓఓఓ ,ఉఉఉఉ అంటారు కానీ చెయ్యరు.. వినరు.. 

సరే ఇంతకీ నాకు ఫొటోస్ , పిచ్చి.. మా అమ్మాయికి మంచి ఫొటోస్ తీయాలని ఎప్పటినుంచో అడుగుతోంది.. సరే అని మొహమాటం తో రంజాన ని కెమెరా అడిగాను.. అది కూడా మా శ్రీలత వద్దు అని చెప్పింది.. ఏమి ఫరవాలేదు లే.. రంజన ఇస్తుంది అని చెప్పను. తాను చెప్పింది ఛార్జింగ్ పెట్టుకోవాలి అని , కానీ నేను సరే అని ఊరుకున్నాను.. ఇంటికి రాగానే సూర్య కి చెప్పి కెమెరా లో బాటరీ ని ఛార్జింగ్ పెట్టు అని చెప్పి వేరే పనికి వెళ్ళాను.. సరే వాడు ఛార్జ్ పెట్టాడు. స్విచ్ కొంత సేపు అయ్యాక ఎదో ఆలోచిస్తూ ఆఫ్ చేసాడు.. ( స్పైక్ బార్ ) .. నా దగ్గర ఒక మెమరీ కార్డు ఉంది.. ఒక్కసారి బ్యాక్ అప్ తెయ్యరా అని చెప్పను.. ఊ అని చెయ్యలేదు.. 

అదే రోజు నేను చాల టెన్షన్ లో హడావిడి లో మొబైల్ ని రెండు మూడు సార్లు  మర్చిపోయాను.. దానికీ వాడు విసుకున్ని తెచ్చాడు. 

ఇక అసలు స్టోరీ మొదలైంది.. మా అమ్మాయి డాన్స్ ప్రోగ్రాం స్టార్ట్ అయ్యింది.. ఫొటోస్ తీద్దాం అని స్టార్ట్ చేశాను.. 3 ఫొటోస్ తీసాను.. బాటరీ ఛార్జింగ్ అయ్యిపోయింది. చూసాను మా సూర్య ఇంకో బాటరీ ఛార్జింగ్ పెట్టి  adaptor ని ఇంట్లో స్విచ్ కి ఉంచేసాడు.. సరే ఇంకో బాటరీ తో కొంత తీసాను.. మెమరీ కార్డు నా కార్డు వేసి ఫొటోస్ తీసాను.. ఫుల్ అని వచ్చింది.. సరే రంజన మెమరీ కార్డు లో తెయ్యచ్చు అని చూసాను.. అనుకోకుండా వీడియో తీసాను.. చీకటి , జనాలు ఫుల్ struck అయ్యింది.. వీడియో డిలీట్ చేద్దాం లే ప్లేస్ కలిసి వస్తుంది అనుకున్నాను . ఆ డిలీట్ చెయ్యడం లో ఫార్మటు చేశాను.. అప్పటికి నా bp హై అయిపొయింది.. చీకటి..  సరే కొన్ని ఫొటోస్ తీద్దాం అని చూసే సరికి బాటరీ నిల్. ఈ హడావిడి లో ఒక మెమరీ కార్డు నా చేతిలోంచి జారిపోయింది.. చీకట్లో కనబడలేదు. ప్రోగ్రాం అంత అయ్యేక రాత్రి 11 వరకు వెతికాను.. చివరికి నాకు మా ఆవిడకి గొడవ.. మా బావ వచ్చి సర్ది చెప్పి ఇద్దరినీ కార్ లో తీసుకుని రావడం జరిగింది . 

సారాంశం ఏమిటంటే 

సో మొత్తానికి మనం ఏదైతే ఆరాట పడతామో  , అతిగా చేద్దాం అనుకుంటామో , ఇష్ట పడతామో అది మన చేతికి రాదు.. చేయలేము.. ఈశ్వర సంకల్పం ఉండాలి.. అదృష్టం ఉండాలి. మొత్తానికి మా అమ్మాయికి నా మొబైల్ లో తీసిన కొన్ని ఫొటోస్ మాత్రమే వచ్చాయి.. ఇంచుమించు నెల రోజులు నుంచి ప్లాన్ చేసుకుంటే చివరికి ఇలా జరిగింది.. నేను ఎప్పుడు బాధపడలేదు.. కానీ మెమరీ కార్ మిస్ అయింది. మా రవి రంజన ఏమంటారో అని భయపడుతూ భగవంతుడు కి క్షమాపణ చెప్పుకున్నాను.. నాకు ఏది జరిగినా నా డైరీ లో రాసుకోవడం నా అలవాటు.. రేపు అన్నరోజున ఏమి జరిగిందో తెలుసుకోవాలి కదా..